 |
 |
 |
|
|
|
|
|
  
tekst
vertaling
regie
spel |
25 en 29 december 1974 – Heilig Hartzaal “… en toen kwam dokter Frost” is een fijnzinnige satire, misschien niet op het eerste zicht omdat het vol zit met komische situaties, en dan kan het schaterlachen natuurlijk niet uitblijven. Maar de ondergrond van het stuk te tekent onze “moderne” mens zo treffend, dat wie als toeschouwer eerlijk wil zijn, zal moeten toegeven zijn eigen gebreken te herkennen. Zo gezien zullen er ook wel zijn die groen gaan lachen. De eersten zullen in dit geval wel de dokters zijn, die door hun goedkope (dit zeker niet helemaal letterlijk opvatten) manier van mensen te genezen en gerust te stellen eigenlijk de trieste bewerkers zijn van een onechte maatschappij, of moeten zij in de eerste plaats soms niet diegenen zijn die recht door zee gaan? In de tweede plaats zullen het de gearriveerden zijn die door hun grootdoenerij met beide voeten van de grond zijn geraakt. Wij zijn geneigd te gaan houden van de hoofdfiguur van het stuk als hij zegt : “Sinds eergisteren lieg ik zonder ophouden en ik boek succes na succes. Vijf minuten probeer ik fatsoenlijk te zijn en de waarheid te zeggen en op hetzelfde moment gelooft niemand me meer.” Jawel hoor, de mensen willen bedrogen worden!
|
 |
