 |
 |
 |
|
|
|
|
|
  
tekst
regie
spel |
25 en 26 december 1976 – Heilig Hartzaal Jaren geleden had de oude Alkazaar een mooie muzikale toekomst voor zich. Maar hij heeft er niets van terecht gebracht. Al die jaren is hij dezelfde dromer gebleven die alleen de grootheid van… anderen kan bewonderen. Zijn zoon Wolf, een fotojournalist, werd aan zijn lot overgelaten en moest zijn eigen weg dan maar maken. Nogal logisch dat dit ook niet zo schitterend is geweest en hij schuift de schuld hiervan op de nek van zijn vader. Hij verwijt hem voortdurend heel zijn leven bewonderd… en niet gepresteerd te hebben. Laura, een jeugdliefde van de oude Alkazaar, is een ontgoochelde vrouw, die niets meer van het leven verwacht, alleen dat er geen nieuwe rampen meer zouden gebeuren… Deze drie zoeken voortdurend contact, maar dat blijkt zo verschrikkelijk moeilijk, het is een eeuwig “blaffen tegen de maan”.
|
 |
