 |
 |
 |
|
|
|
|
|
  
tekst
regie
spel |
1, 2, 7 en 8 maart 1986 — d’Iefte De lach en de traan… ingrediënten van goed theater voor de mens van vandaag. De traan van de lach wordt wel af en toe de traan van de sterke ontroering bij het mee-beleven van de laatste levensfase van Ken Harrison, die, totaal verlamd na een zwaar ongeval, de afwikkeling van zijn “leven” in eigen handen tracht te nemen. Hierbij worden zij geconfronteerd met zijn vraag: “Wiens leven is het eigenlijk?”, meteen de titel van het stuk.
Ken Harrison bindt de strijd
aan met al wat en wie hem in leven willen houden. Zal zijn niet van humor,
ironie en sarcasme gespaarde intelligentie het tenslotte winnen van de
verstarring van de structuren, het mechanisme van het patroon, de
kunstmatigheid van de institutie, de letter van de wet? Het antwoord wordt
u gegeven aan het einde van de voorstelling.
|
 |
